Yellow Fever

Ha ha wat een geniaal T-shirt!

Het schijnt tegenwoordig, vanwege de crisis, trouwens moeilijker te zijn voor dikke witte expats om aan een Chinese vriendin te komen...

My Rate

En zoef! de Euro gaat weer omhoog! Zal je zien dat net gister mijn salaris is overgemaakt...

Molten Iron Throwing

Mooiste quote: "zolang je maar niet bang bent om te sterven is er niets aan de hand."

Google Weather

Eindelijk lente in Shanghai?
Zal je zien dat ik net op business trip moet naar 't noorden.

Crisis Mode

Het is een stress-volle en spannende periode, ook bij ons op het kantoor. Eerder had ik al twee medewerkers moeten ontslaan - deels omdat ze niet functioneerden, maar ook vanwege druk uit Nederland door de crisis.

Nu heeft ook sinds gister ook mijn enige Nederlandse collega hier haar baan verloren, terwijl we het op dit moment drukker hebben hier in Shanghai dan ooit.

Seoul, baby

Het weekendje Seoul dat Sheila geregeld had was een groot succes - gek idee dat er zo'n moderne en ontspannen stad op maar een uurtje vliegen van Shanghai ligt.

Het leuke was dat dit een bestemming was waar we niet veel vanaf wisten - alleen een lijstje met tips voor uitzichtpunten, restaurants en leuke buurten van verschillende Koreaanse vrienden.

Overal is het gezellig druk - net als thuis - en er wordt in Seoul vooral veel gewinkeld. Gelukkig is de Koreaanse Won zwak tegen de Chinese Yuan dus wij konden onze zuinige crisis-modus gewoon lekker meedoen.

Koreanen houden van spektakel-shows (niet alleen in 't noorden) en van eten en als je dat combineert krijg je de geniale show Nanta. Waar iedereen met bezems loopt te trommelen, met messen smijt, borden jongleert en groente versnippert op maat van de muziek in een grote keuken.

Tip: nooit vooraan zitten (of juist wel natuurlijk) en al helemaal niet als enige westerling. Sheila kon direct 't podium op om tijdens het hoogtepunt van de show mee te doen met een wedstrijd dumplings-maken, die ze uiteraard met onvervalst Amerikaans fanatisme won.

Heel gek ook om een land te zien dat qua cultuurgeschiedenis zoveel gemeen heeft met China, maar waar de westerse invloed echt geintegreerd is in de samenleving. Zo drinkt iedereen koffie (en goeie ook!), is de muziek in bars en winkels top en kan iedereen zich goed kleden in een mix van Westerse en Oosterse invloeden.

Harley's voor het presidentieel paleis

vrolijke Shei!a in de arty-hippe winkelstraat naast ons hotel

Het beste aan een trip naar Korea - zoals bij alle andere Aziatische (buur)landen - is het uitproberen van de lokale keuken. Waanzinnig goed eten - met prima bier en rijstwijn. Overal kimchee bij en het toppunt is de barbeque. Weer een hele batterij favoriete gerechten erbij!

Seoul Food

Wat valt er te doen in Korea voor een lang weekend?
Goeie vraag - dat gaan we uitzoeken.

Sheila heeft voor Valentijnsdag twee tickets naar Seoul geboekt en we vertrekken morgen (zondagavond weer terug). We weten eigenlijk maar heel weinig over Korea, behalve dat je er heel goed kunt eten. En dat 't het dichtstbijzijnde ontwikkelde land is en dat 't noorden minder gezellig is dan het zuiden (zoals in veel landen). Hoog tijd om poolshoogte te nemen...

Bombshell

Ideaal: tegenwoordig kun je in de metro onderweg afleveringen van Top Gear kijken!
Sowieso zijn de meeste reclame campagnes in het openbaar vervoer hier gericht op het verkopen van auto's.

Brush Job

Afgelopen zaterdag hebben Shei!a en ik als vrijwilligers les gegeven op een school voor migranten-kinderen aan de rand van de stad. Ik hielp alleen maar mee op de dag zelf, maar Shei!a was al een paar weken bezig met de organisatie - onderdeel van een liefdadigheidsgroep waar zij deel van uitmaakt.


Bij aankomst werden onze busjes al direct overspoeld door een menselijke golf van enthousiaste kids, blijkbaar erg opgewonden over de verschijning van zoveel buitenlanders op hun schooltje. Dat schooltje staat naast een gevangenis vlak onder de aanvliegroute voor een van de vliegvelden, in de armste wijk waar ik in Shanghai geweest ben.

We geven voorlichting over mondhygiene, iets dat geen onderdeel uitmaakt van het Chinese onderwijsprogramma (inderdaad: dat verklaart 't een en ander).

het toneelstuk

Eerst werd op de binnenplaats een toneelstuk opgevoerd voor de zeshonderd leerlingen van deze school. Hun ouders werken allemaal als migranten-arbeiders dus wonen ze ook het weekend op school. Het toneelstuk geeft wat info over wat goed/slecht eten is, met behulp van de grote papier-machee appels en chocoladerepen die Shei!a & co. in elkaar geknutseld hadden.

de kids leren ons liedje

Daarna leerden we de hele groep een liedje over hoe je goed je tanden poetst enzo. Best lastig, voor zoveel kids tegelijk en in het Chinees. Maar niet te geloven hoe enthousiast ze allemaal waren!

mijn 45 leerlingen aan 't werk

Vervolgens werd de groep opgedeeld en kon iedereen aan de slag met een tandenpoets-kleurplaat (voor thuis als geheugensteuntje) en kreeg iedereen poets-instructies plus natuurlijk een tandenborstel. Waar Chinese les wel niet goed voor is...

Tussendoor was nog een estafetterace met reuzentandenborstels en waterballonnen op de binnenplaats.

Shei!a leidt de estafetterace
in goede banen

tandenborstelracers in actie

laterrrrr!

Na afloop hadden alle vrijwilligers zo'n grote golf positieve energie dat die 't hele weekend aanhield. Coole mensen allemaal trouwens - en leuk om weer wat nieuwe mensen te ontmoeten nu de malaise veel van onze expat vrienden terug naar huis doet keren.

Awesome

Yes! The Amazing Race Shanghai. Weer een product dat je gewoon kunt jatten in China: TV-programma's!

Good Old Gansu

landschap in oost-Gansu (foto van internet)

De afgelopen week was ik drie dagen op stap in de provincie Gansu, ruim 3 uur vliegen vanaf Shanghai, om daar de bouwplaats te bezoeken van een school die ons kantoor heeft ontworpen. Het gebouw vervangt een van de vele scholen die onbruikbaar zijn geworden na de grote Sichuan aardbeving van vorig jaar.

Een grote staalfabrikant uit Luxemburg heeft voor het project betaald - samen met de Luxemburgse overheid - en daarom maakte ik onderdeel uit van de delegatie van de Luxemburgse ambassadeur.

foto van het troosteloze landschap vanuit de auto

Gansu ziet er echt uit als een andere planeet: kurkdroog en helemaal gemaakt van beige. De meeste gebouwen zijn gemaakt van hetzelfde stof en zand als de heuvels: soms zie je pas dat ergens een stad is als je er vlak bij bent. Op dit moment is het landschap extra treurig, omdat er een langdurige droogte heerst in dit deel van China.

Het vliegveld is in de hoofdstad Lanzhou en vanaf daar is het ongeveer 5 uur rijden door de bergen naar Tianshui, de tweede stad, waar onze school staat. Gelukkig zat ik als enige passagier in de auto die voor de ambassadeur bedoeld was - vers uit de showroom in de hoofdstad - dus de rit was relatief comfortabel.

uitzicht vanuit de hotelkamer

Tianshui is een nog vrij on-ontwikkelde stad van 700,000 inwoners. Dit soort steden zien er eigenlijk allemaal 'tzelfde uit - grouw en saai en met 's nachts veel neon.

de bouwplaats

Het gebouw bleek veel minder ver af dan we dachten. Ons was verteld dat er al gevels en ramen geplaatst waren, maar in werkelijkheid stond er alleen een deel van het staalskelet. Blijkbaar was 't voor de lokale overheid vooral belangrijk dat er genoeg buitenlanders kwamen kijken.

Wel leuk van meereizen met een ambassadeur: de stad laat zich van z'n beste kant zien. Hier worden we rondgeleid in een tempelcomplex waar alle vlaggen zijn uitgehangen, wij allemaal een zijden shawl krijgen en er spontaan live muziek wordt gespeeld.

Belangrijkste uitdaging tijdens dit soort uitstapjes blijven de banquetten. Eentje 's avonds direct na aankomst met de burgermeester ter ere van ons bezoek en de volgende dag eentje tussen de vergaderingen door met de Partijsecretaris. Het eten is overvloedig en (meestal) heerlijk, maar je moet verplicht zo ontzettend veel drinken - en dan niet iets lekkers maar altijd baijiu de Chinese sterke drank (twee keer zo sterk als vodka). 't Meest ondrinkbare bocht ter wereld. Gelukkig heb je als westerling altijd een voordeel en ging 't me deze keer redelijk goed af, waardoor ik weinig werd uitgedaagd door de Chinezen. Die namen liever de ambassadeur te grazen, die een zichtbaar minder sterke maag had.

Vrijwel direct na het tweede banquet (boven) vertrokken de wagens terug naar Lanzhou. De dames in het reisgezelschap waren mij erg dankbaar, omdat ik - reiservaring - de kotszakjes uit het vliegtuig had meegenomen. Ik had gelukkig voldoende afleiding met de films op m'n nieuwe iPod.

En na een nacht in Lanzhou (hierboven) vertrok het vliegtuig weer terug naar Shanghai waar het met 24 graden ongeveer 20 graden warmer was dan in Gansu Province.
Blij dat ik in SH woon!

Turn up the Heat

JUIST JA! Dat is het weer van vandaag, gister was het ook 23 graden. Maar op de een of andere manier is het op maandag weer net zo koud als in Nederland. Ik begrijp nog steeds niets van dit klimaat. Maar wel een mooi voorproefje op de lente!

What Really Happened

Dit gebeurde vroeger ook om de haverklap in Tokyo, dus de Chinezen hoeven zich nergens voor te schamen.

CCTV News

TVCC tower in de hens door vuurwerk

Maar... denk je dat ze er wat van zullen leren?
Ik denk van niet. Vooral niet omdat de Chinese media en blogs allemaal een officiele memo van de overheid hebben ontvangen dat ze de berichtgeving over de brand moeten onmiddelijk moeten stoppen - en die doen dat braaf.

Mission Accomplished

Vandaag is Lantern Festival; de laatste dag van het Chinees Nieuwjaar seizoen. Dat betekent dat vanaf vandaag iedereen weer naar school en aan 't werk is - afgelopen zijn de snelle taxi-ritjes van en naar kantoor. Kost nu weer gewoon 45 minuten in plaats van twintig.

Het betekent ook dat het afgelopen is met het onafgebroken vuurwerk. Het geluid zal ik niet missen, maar het beeld van vuurwerkt tussen de torens...

Think Small

Weer zo'n stukje bijzondere klantenservice van de KLM:

Kan iemand mij uitleggen waarom je naar Europa maar 1 koffer van maximaal 20 kg mee mag nemen en naar Amerika twee koffers van elk 23 kilo? Is de Amerikaanse consumentenbond zoveel sterker dan de Nederlandse?

Loot 2009

Had ik nog niet laten zien: de score van een week shoppen in Amerika:
The Loot 2009

(klik voor inzoomen)

Biscuit Time

De foto's van onze huizenjacht en familiebezoek in Memphis, Tennessee van vorige week staan online op onze fotosite.

Same Same

Soms is het net alsof er helemaal niets is veranderd sinds het oude Shanghai van voor de Revolutie. Vandaag ging ik langs bij het consulaat van Spanje; om me te laten registreren als erfgenaam van mijn opa die in Spanje overleden is. Het consulaat zit in een van de oude koloniale gebouwen op de Bund, aan de rivier.

Eerst een paar verdiepingen omhoog met een eeuwenoude lift.

En dan naar het Spaans consulaat. Er zitten hier meer consualten, dat van Spanje is twee houten deuren op een lange gang (met bewakers die ervoor zorgen dat niemand fotografeert).

Deur 1 is voor de Chinezen, die daar krioelen met al hun benodigdheden voor visumaanvragen (bankafschriften, retourtickets, uitnodigingsbrieven, kleine kinderen, etc). Hier zijn drie loketten achter dik glas en de hele ruimte staat vol met wachtende Chinezen.


Als je d'r niet-Chinees uitziet doet de bewaker Deur Nummer Twee open. Daar is een comfortable wachtruimte en wordt je direct te hulp geschoten door een vriendelijke medewerker. Een paar minuten later is alles afgehandeld en sta je weer buiten. Ouderwets goede service!

Welcome Home

Zo komt mijn gloednieuwe koffer van de lopende band. Geen twijfel mogelijk: we zijn weer in China.