Back home

We zijn weer thuis.

Het is even flink wennen in het nog steeds winterse (en dus grauwe) Shanghai, na twee weken tropische zon en feestelijke mensen in de Filippijnen.

De komende twee weken houdt ik mezelf nog bezig: er komen 1 of twee mensen op bezoek uit Nederland, ik organiseer eindelijk de foto's en videos van de Trans Siberie Express, heb tijd voor extra lessen Chinees en klus wat in huis. En ik kan eindelijk weer 's sporten! Ik loop weer hard en, niet doorvertellen: Shei!a en ik hebben een fitness-machine gekocht.

Oh, en probeer me voor te bereiden op de nieuwe baan - ik heb nieuwe kleren laten maken en lees tijdschriften en architectuur-boeken: mijn nieuwe functie is technischer dan ik tot nu toe gewend ben.

Check de rest van onze Philippines foto's online via de link op www.dirkandsheila.com

Great idea

Gratis goed advies:
Stop wat je aan het doen bent en kom als de donder naar de Philippijnen.

Yeah baby

We zijn ervandoor: tot 25 maart in de Philippijnen boven en onder water en aan het strand.
Binnenkort foto's...

Job-hop

Vrijdag heb ik ontslag genomen! Yes! Wat een goed gevoel.

Over 'n paar weken begin ik bij RMJM (www.rmjm.com), een Brits internationaal bureau. Vandaag, maandag, de puntjes op de i's gezet in het contract.

Eerst op vakantie aanstaande zaterdag, twee weken zonnen en duiken in de Philippijnen. Daarna beginnen in een nieuwe kantoortoren, ditmaal dichter bij huis: op People's Square middenin het hart van de stad.

Britse Chinezen, dus nog steeds geen koffie. Gelukkig zit er 'n Starbucks recht voor de deur!

4704

Duh

De belangrijkste reden dat Chinese moderne kunst zo saai is, is dat er nooit een sociaal (dus politiek) standpunt in verborgen ligt. De twee bezoeken aan het Shanghai Museum of Modern Art die we tot nu toe hebben gemaakt verliepen van verbazing en teleurstelling (anderhalf jaar geleden) tot verbazing en uitlachen (tijdens de Shanghai Biennale in November).

Mijn vader vatte het goed samen toen hij na een blik in zoveelste zaal met locale moderne kunst, z'n schouders ophaalde en in goed Nederlands riep: so what?!

Maar er is verandering op komst. Kunstenaars grijpen het thema van milieuvervuiling aan als eerste voorzichtige poging tot sociaal commentaar via de kunst. Het is in ieder geval een begin.

Het gaat spannend worden als hier over twee jaar midden in het Shanghai Centre Pompidou geopent wordt - een soort shock-therapie voor de Chinese kunstliefhebber.

Party like it's 4703

Chinees nieuwjaar komt eraan - dat kun je goed merken in de supermarkt: koop 'n paar megaton vuurwerk, wat kilo's pinda's en zonnebloempitten (lekker spugen!) en vergeet vooral niet het schap met rood-goud ondergoed.

Old news

de gasten komen aan

1 van mijn favoriete Chinese voertuigen: de pick-up

Op kerstavond trouwde een collega van Shei!a, in het geboortedorp van haar man op het eiland Chong Ming, ten noorden van de stad. Dat mochten we natuurijk niet missen! Binnenkort is de brug naar 't eiland af, en dan wordt 't opgeslokt door Shanghai - maar voorlopig is het nog echt boerenland: hier komt bijna alle rijst in Shanghai vandaan.

buiten wordt alle groente gewassen

binnen is live entertainment

terwijl het echte eten (geen groente) klaargemaakt wordt

Zoals bij alles hier is het eten de belangrijkste activiteit op de bruiloft en er was dan ook meer dan voldoende. Wegspoelen met Chinese wijn (slecht idee) of QingTao bier (goed idee!) met je huwelijksoutfit onder zo dik mogelijke winterjas: geen verwarming.

(Chinees eten heet hier gewoon eten)

yes! veel garnalen en krab en kreeft

altijd goed: gestoomde vissekop

ober, doe maar nummer 1 t/m 184

gezellig adten met het bruidspaar

de bruid draagt hier altijd rood

Chinglish

weet ik veel -

westerse letters op je kleren is gewoon stoer, man!

Carrefour - meat section

flattened pighead, anyone?

Wan Long Mountain

Na een verassend goed ontbijt bleek het tegendeel!

Niet alleen scheen de zon volop en lag er voldoende sneeuw - het ski-gebied had zelfs een echte berg! Direct snowboards gehuurd en 'n skipas gehaald (voor een schijntje). 't Allermooiste is dat niemand hier (nog) kan skieen, dus doordeweeks is de berg zo goed als leeg. We hebben getelt en er waren maximaal 40 man op de berg, in de Chinese verhouding van 20 wintersporters op 20 man personeel.

de jaarlijks terugkerende foto

Er waren iets van zeven of acht liften en de langste afdaling was 2,7 kilometer, en als je ergens maar een dag bent is dat zeker genoeg.

even afstappen

Rare setting voor de wintersport. Voor het authenteke wintersportgevoel was gelukkig vanuit Finland een groot blokhut restaurant ingevlogen - prompt door het personeel voorzien van Taoistische vlaggen wind-klokken en een nep-openhaard. Geen warme chocolodemelk, maar wel goeie warme thee!

boven bij de blokhut

verschrikkelijke sneeuwman Koen bij een buddhistische shrine naast de piste

waar is iedereen?

Toerist in eigen land!

Afgelopen weekend een lang weekend vrij genomen met de broers in town.
Zaterdagochtend pa uitgezwaaid op 't vliegveld, iedereen z'n daypack inpakken en dan via een museum en 'n restaurant naar het treinstation. Met z'n vieren in 1 eersteklas (oh wacht, bestaat officieel niet in communistisch China: soft sleeper) coupee naar de hoofdstad.

lekker de toerist uithangen op Tian'anmen plein

en in de verboden stad

Beijing is *&%^#!!! koud!

's Ochtends vroeg aangekomen, ontbeten en direct naar Tian'anmen Square en de Verboden Stad. De lucht in Beijing is nog slechter dan in Shanghai en momenteel steenkoud, daarom Jaap - die al een tijdje last van z'n longen had - 's middags laten bijslapen in een hotel. Daarna met Shei!a en Koen en ontelbare Chinezen ge-priksleet tussen de draken en de tempels op 'n enorme vijver in de Keizerlijke Tuinen. Daarna op 'n soort ijsfietsen over 't water gecrosst (hoezo hebben we die in NL niet?!).

oud-Hollands priksleeen

in de keizerlijke tuinen

goed idee: ijsfietsen!

Na 't avondeten een via Chinees SMS contact (!) besteld busje op de parkeerplaats ingestapt voorbij De Muur zigzaggend tussen honderden prehistorische vrachtwagens de bergen in richting wintersport hotel. Zonder twijfel een nieuwe Meest Onverantwoordelijke Rit Ooit, vooral toen bleek dat er hier in de bergen dit jaar WEL sneeuw ligt. Geen flauw idee waar we terecht gekomen waren: pikdonker en 'staat niet op de kaart'.

Na aankomst middernachts bekvechten in 't Chinees over de kamerprijs. Sowieso dubieus hotel trouwens, want ze deden er niet aan bedden. Met z'n vieren (incl. zieke Jaap) op de - gelukkig verwarmde - vloer getukt. Bij het slapen gaan hadden we alle verwachtingen voor 't snowboarden al opgegeven.

ah! lekker na zo'n arelaxte autorit van 4 uur in een minibusje:

een nacht in een comfortabel bed!

Work Hard - Play Hard

Het is moeilijk bescheiden te blijven als je in Shanghai woont.
Wij proberen het niet eens en geven ons regelmatig over aan de Sunday Brunch. Ditmaal op nieuwjaars maandag met vader en broers in het kielzog.

Voorlopige conclusie: The Shangri-La is beter dan het Westin, hoewel de acrobaten en operazangers in het Westin 'n hoop goedmaken. Toch is de Sheraton nog steeds een verassend goede keus, ook vanwege de goedkope Champagne free-flow. De Shanghai-La heeft de beste lamsmedallions en oesters, maar de Ritz-Carlton heeft goeie krab en de sushi bij het Westin is niets bijzonders. Shangri-La wint het op desserts met niet alleen vier verschillende chocoladefonteinen, maar ook een banketbakkerij, suikerspinnen en chocolaterie.

De goede voornemens gingen pas na drie uur brunchen in, want in Memphis, USA was het pas om 14:00u nieuwjaar.

Voorlopig even de laatste brunch.

The Real Thing

Als je helemaal naar China komt wil je natuurlijk niet alleen maar dikke grote steden met dikke grote wolkenkrabbers zien. Trouwens, als je hier woont is het ook leuk om zo nu en dan eens het China-zoals-je-je-dat-voorstelt te zien.

De Partij besluit hier wanneer 't vakantie is en dit jaar gaven ze iedereen de eerste drie dagen van 't jaar plotseling vrij! Om dat direct te compenseren moest iedereen het voorafgaande weekend verplicht werken. Compleet logisch allemaal en onbegrijpelijk dat Shei!a's werk er maling aan heeft, want daardoor moesten we zonder Shei!a op stap.

Vanuit Shanghai kun je allerlei bussen nemen naar nabije (anderhalf uur) antieke stadjes. De leukste zijn de 'watertowns' met veel mooie kanaaltjes met sissende sampans en tempels en pagoda's en de hele rataplan. En veel locals die je vanalles willen verkopen, natuurlijk. Gelukkig ging alle aandacht direct naar K o e n met z'n twee meter lijf, blauwe ogen en blonde hoofd.

Ziehier wat plaatjes van de 'Number One Water Town of China'.
Snel nog 's terug komen met Shei!a en dan in de zon!

Trouble in Paradise

Nu, drie weken na de zeebeving bij Taiwan, is de internetkabel naar China nog steeds niet gerepareerd. Damnit.
Foto's uploaden naar blog of foto-album lukt daarom niet, en Skype evenmin.

Even geduld dus - maar straks heel veel interessants in 1 keer.

YEAH BABY

Eindelijk.

M'n werk heeft de Residence Permit geregeld.

(Nou snel een nieuwe baan.)

FEEST

Papergirl

De Chinezen zijn de grootste vervuilers ter wereld (hoewel wij Westerlingen per hoofd van de bevolking een stuk erger zijn): alles is driedubbel verpakt, zit vol drijfgassen, afval gooi je op straat en formeel wordt nergens aan afvalscheiding gedaan. Tegelijkertijd wordt iedere vuilnisbak en –belt afgestruind door talloze jutters van papier, plastic, glas, koperdraad, etc. Meestal zijn ’t oudere vrouwen die dat werk doen.

Hier is een ‘weetje’:
‘s Werelds rijkste vrouw woont in China (bron: NRC).
Deze dame uit Beijing heeft meer geld dan de koningin van de Britten of welke popster dan ook. En waar heeft ze dat geld mee verdiend? Oud papier.
Ze heet hier Paper Dragonlady (papieren keizerin) – en is een soort Chinese Donald Trump (paperboy to millionaire). Ze heeft haar fortuin verdiend met oud papier verzamelen en doorverkopen, op steeds grotere schaal en van de winst heeft ze steeds precies de goeie aandelen gekocht. En onroerend goed, natuurlijk

(Wat een raar land.)

Trip

Goed.
Even snel bijpraten over de afgelopen week.
Terug uit Hong Kong direct door naar Wuhan.
Daar ontwerp ik 6 kantoorvilla’s en een klein winkelcentrum. Die gebouwen zijn onderdeel van een masterplan (door ons bureau) dat voorziet in 600,000 m2 kantoorvloer voor het Central China Software Park. De bedoeling is dat de gebouwen gevuld worden met outsourced banen uit het Westen. Eerst nog maar zien dat Westerse bedrijven uberhaupt naar Wuhan willen komen – op dit moment doen ze vooral koolgestookte zware industrie en dus is het is de meest vervuilde stad die ooit heb gezien.
Twee dagen vergaderd en dingen opgemeten/gefotografeerd en de bouw geinspecteerd van andere gebouwen van ons bureau. Daar waren wat onverwachte dingen (zoals een totaal andere kleur dan op de tekeningen) maar voor Chinese begrippen waren ze goed bezig.

Teruggekomen op dinsdag 5 december in een huis vol pepernoten, chocolademelk, -letters, -sigaretten, taaitaai en 15 Amerikanen, Canadezen en Chinezen die nog nooit van De Sint hadden gehoord. Groot succes, iedereen is misselijk naar huis gegaan.

De afgelopen dagen bezig geweest dat winkelcentrum uit te tekenen – vlak voor de kerst gaan we daar weer presenteren. Morgen eerste deadline. Ondertussen ben ik twee vakanties aan het plannen, ’t huis aan het isoleren, kerstinkopen aan ‘t doen en ik doe m’n best een baan te krijgen bij een Australisch bureau. Mijn referentie is de vorige eigenaar van Trip, een Engelsman uit Singapore.

Trip (short for Tripod) is de kat met drie poten die sinds kort bij ons woont. Hij kwam bij ons via ’n organisatie hier in de stad die mishandelde/achergelaten honden en katten opvangt en een nieuw thuis geeft (bij expats).

Trip is geweldig, maar luidruchtig – trekt heel de dag z’n bek niet open maar ’s nachts is het 1 grote miauwmachine. Op het lijstje van Dingen-Nodig-Uit-Nederland: oordoppen.
(Doen Chinezen niet aan).

Meanwhile (to be continued)

Terug uit Hong Kong sinds zaterdagavond.

Zondagochtend tijdens ontbijt telefoontje met de boodschap dat ik maandag en dinsdag in Wuhan was.

Twee dagen gewerkt in Wuhan; een stad die 'iets' minder gezellig is dan Shanghai - meer daarover later.

Gisteravond net op tijd terug voor ons Sinterklaas-feest dat een groot succes was, met 15 man over de vloer.

Oh ja, en we hebben een kat.

(Hij heeft drie poten.)